21 Mayıs 2007

Havva Teyzem

Sevgili Yonca,

Yazıma seni kutlayarak ve teşekkür ederek başlamak istiyorum.

Annem, babam, ben, sizler ve çocukluğumuz nasıl kağıda dökülür bilemiyorum ama çok şey de yazmak istiyorum.

Rize çocukluğum ve öğrenciliğim; İstanbul gençliğim ve çalışma hayatım. Şimdiyse yaşadığım Gelibolu öyle ki, tarihin ve geçmişinin çok yorduğu bir ilçe. Belli ki benim gibi onu da yaşadıkları çok yormuş. -ortak yanımız da bu sanıyorum-

İşte kader böyle bir şey olsa gerek...

İnsanoğlu düşünemediğini yaşayabiliyor. Annem ve babamla burayı da paylaşmayı çok isterdim...

Herkes için annesi, babası değerlidir. -benim için de öyle-

Babam için hiç kötü yoktu herkes iyiydi. "Sana taş atana sen ekmek at" felsefesiydi.

Annem ise onurundna ve dürüstlüğünden ödün vermez, her zaman doğrucuydu.

Ne yazık ki bu yaşama vebazılarına tersti.

Artık yüreğimde yaşatabildiğim canım annemden ve babamdan aldıklarımdan memnunum. Onlarla hrp gurur duyuyorum ve çok da özlüyorum.

Babam için bütün torunlarını çok değerliydi. Hiç birini ayıramazdı. Annem içinse belirlileri vardı. Açıkça da söylerdi ve hep öyle oldu.

Sevgili Yonca sana yardımcı olanları da kutluyorum. Babama ait eşyaları görmek hem çok güzel hem de çok hüzünlü...

Yılların ne kadar çabuk geçtiğini ve neleri de alıp götürdüğünü bir kez daha anlıyorum.

Bu güzel düşünceleriniz ve yazılarınız için sana ve tüm yeğenlerime de teşekkür ediyorum.

Burada hassas, duygulu, hiç kimseyi kırmak istemeyen hep yüreği sevgi dolu olan almaktan çok vermeyi yeğleyen Yeşim'e bir kaç söylemeden geçemiyorum.

Sevgili Yeşim;

çok iyisin, ne yazık ki hayat ve insanlar senin gibileri çok eziyor ve tüketiyor. Zaman geçmeden, kendin tükenmeden, hiç bir şeye ve hiç kimseye üzülme. Hep güçlü ol bu da senin felsefen olsun.

Canım Yonca'm,

Bir zamanlar bana çocuksu duygularınla bir şiir yazmıştın. Şiirinde beni ne güzel tanımlamışsın...

İşte ben hep öyleyim.

Hayat ve yaşadıkları insanı yıpratıyor ama pişiriyor da. Herşeyin ve herkesin bir başlangıcı ve bir sonu vardır. Dilerim ki sonlar hep iyi olsun.

Canım bir gün dört yapraklı uğur yoncanı bulursun inşallah.

Hep mutlu olursun, sevgi yüreğinden hiç eksik olmasın, dilerim ki hep sever ve sevilirsiniz. İleride yazacağınız hep güzel anılarınız olsun.

Unutmayın ki "gençler ümitleriyle yaşlılar anılarıyla yaşarmış"

Havva Karaduman

1 yorum:

noodles kalafatt dedi ki...

çok güzel bir blog sayfası ,özellikle siyah beyaz fotolar insanı zamanda sürüklüyor.çalışmalarınızın devamını dilerim