21 Mayıs 2007

Ayla Ablam

Ayla Ablam; yazıyı yayınladığım gün yani 21 Mayıs akşam üzeri aradı beni ağlamaklı bir sesle. Okuduklarından çok etkilenmişti, dedemizi ne kadar özlediğimiz sevdiğimiz duygularına tercüman olduğum için teşekkür ediyordu. Dedem öldüğünde hissettiği çok özel bir duyguyu paylaştı benimle. Dedem rahatsızlıkları olduğu dönemde çok sık ve uzun süreli olarak onlarda kaldığı için aralarında ki bağ da çok özeldi.

"Dedemin cenazesi Rize'de toprağa verilirken üzerine toprak atılmaya başlandığında; herkese engel olup onu oradan almak çıkarmak istedim. İçimin nasıl yandığını anlatamam. 3-4 sene sonra annem öldüğünde de çok üzüldüm ama içim ona olduğu gibi yanmadı. O bambaşkaydı."

Hiç yorum yok: